Home Au pair Nog 50 dagen tot het tweede avontuur

Nog 50 dagen tot het tweede avontuur

by It's a nory story

Precies vandaag, 9 juni 2019, zit ik 315 dagen in Amerika. Het voelt niet alsof ik al zo lang weg ben, 315 dagen is eigenlijk niks als je al die dagen nieuwe dingen mee maakt. Ik ben gegroeid in zoveel aspecten: als vrouw, het opvoeden van kinderen en om eerlijk te zijn ook wel een beetje in de breedte (als je begrijpt wat ik bedoel). Nog 50 dagen en dan is mijn eerste avontuur over en vertrek ik naar mijn tweede: Greenwich, Connecticut.

Ik weet het, ik heb lang niet van mezelf laten horen. Ik had niet zoveel zin om te schrijven en ik zat met mezelf in de knoop. “Hoe kan je een jaar weg zijn uit je bubbel en nog steeds niet gevonden hebben wat je nou met je leven wil doen?”, vroeg ik mezelf vaak af. De afgelopen weken heb ik daarom ook veel nagedacht over mijn tweede jaar en ik heb een hoop plannen om mijzelf effectiever op te zetten.

Echter maken een hoop plannen nog geen vuil werk, of hoe gaat die gezegde ook al weer? Ik moet goed uitkijken dat ik niet al de plannen die ik heb ook daadwerkelijk ga uitvoeren op hetzelfde moment. Dat zal er namelijk voor zorgen dat ik erg in de stress raak en ik geen motivatie meer vind omdat ik het dan weer allemaal zwart in ga zien. Voor mij is namelijk het belangrijkste doel een niche vinden in de journalistiek of mijn leven waarin ik mij kan verdiepen. Waarin ik een expert kan worden. Ik wil namelijk niet een mengelmoesje zijn van alles. Daar heeft men niks aan. Ik wil expert worden in iets waarbij ik mensen meer dan 100 procent kan helpen. Waarmee mensen weten dat ze bij mij aan het goede adres zijn.

Gegroeid als vrouw

Lekker cliché om te zeggen dat ik gegroeid ben als vrouw. Dat hoor je namelijk iedereen zeggen die een jaar weg is geweest. Maar ik kan je toch wel echt vertellen dat dit waar is. Ik heb zoveel geleerd over mezelf en heb ook een stukje meer egoïsme gecreëerd om mezelf te beschermen. Ik doe niet meer dingen omdat ik denk dat dit anderen blij maakt terwijl zij nooit of weinig tijd in mij steken. Ik doe dingen wanneer ik denk dat ik er zin in heb. En als dat dan betekent dat ik in mijn eentje ergens naartoe ga dan is dat maar zo.

Een grote hulpbron voor mij was het boek ‘the subtle art of not giving a f*ck’. De vriend van mijn beste vriendin raadde dit boek aan en binnen een paar dagen had ik hem uit. Dit boek is een ‘zelf hulp boek’ die op een normale manier handvaten geeft waar je nou eigenlijk iets om zou moeten geven en waar niet. Geen spiritueel gedoe of moeilijke woorden. Het is gewoon waar het op staat en iedereen kan zich in de verhalen van deze man vinden.

Gegroeid in de breedte

Ja, daar zit je dan 315 dagen in Amerika. Elke straat heeft wel een Starbucks, vooral hier in Seattle waar de keten is begonnen, en fast food ketens hebben een drive thru waardoor je de drempel voor mij wel heel erg laag legt. Nu moet ik zeggen dat het niet heel dramatisch is hoeveel ik ben aangekomen. In deze 315 dagen ben ik drie/vier kilo aangekomen. Sommige zullen nu wel denken ‘oh god, Noortje dat is veel ste veel’, maar het valt eigenlijk wel mee.

Ik heb namelijk gevonden waar het bij mij fout gaat. Ik zie zoveel mensen ongezond eten. Zelfs als ze een ‘gezond’ lichaam hebben. Daarom denk ik steeds dat ik dan ook wel eens ongezond kan eten. En dat kan op zich ook wel, maar de fout zit hem in iets anders. Mensen laten niet zien hoevaak ze in de sportschool te vinden zijn, hoeveel ze lopen of welke gezonde dingen ze doen nadat ze een keertje slecht hebben gegeten.

Nu ik dit weet, mentaal en fysiek, ben ik begonnen met het opschrijven hoeveel kcal ik op een dag eet. Loop ik elke dag minstens een half uur door de buurt en let ik meer op hoe vaak ik ongezond eet. Ik wil namelijk niet meer aankomen dan dat ik tot nu toe heb gedaan. Ik wil lekker in mijn vel zitten, misschien een paar kilo’s eraf, en mezelf eens mooi vinden. Dat gaat gepaard met mijn gewicht, karakter en de kleding die ik draag. En ik kan wel zeggen dat ik goed op weg ben naar een beter zelfbeeld.

Het tweede avontuur, goed idee?

Soms vraag ik me af of ik wel een goede keuze heb gemaakt om langer te blijven. Ik heb namelijk soms wel heimwee om mensen weer te zien. Om gewoon even terug te zijn in Nederland en te zien hoe alles er aan toe gaat. Om even met mijn vrienden te dansen of op de bank te zitten en praten over hoe alles er nu aan toe gaat. Voor mij staat mijn leven in Nederland nu stil maar voor de rest gaat het allemaal door.

Dat vind ik soms wel moeilijk want ik zie vrienden ineens in een relatie, gaan samen wonen of hebben nu een vaste baan. En daar ben ik: 21 jaar wat zou moeten betekenen dat ik mezelf volwassen moet voelen maar eigenlijk voel ik me helemaal niet zo. Geen idee wat ik wil doen met mijn leven. Een vriend nog ver van dichtbij is en op mezelf wonen wel leuk klinkt maar ik geen idee hoe ik dat zou moeten financieren.

Misschien wil ik daarom nog niet terug naar Nederland. Een nieuwe omgeving geeft mij hopelijk meer inspiratie voor wat ik nou met mijn leven wil doen. Nog 50 dagen te gaan en dan vertrek ik naar Connecticut en ook een beetje naar New York. Want ik ga heel dicht bij de grens wonen dus ik verwacht dat ik wel een aantal keer te vinden ben in New York City.

Facebook Comments

Related Articles